Kullanıcı Girişi
Kullanıcı Adı :
  Şifre :
   
[Şifremi Unuttum] [Yeni Üyelik]
Ana Sayfa Editör Hakkımızda Arşiv Resim Galerisi Duyurular Yazarlar Arama Satış Noktalarımız İletişim
 
KONULAR
  Arıtma
  Atıklar
  Biyoçeşitlilik
  Biyografi
  Biyoloji
  Botanik
  Buzullar
  Çevre
  Çevre Eğitimi
  Çevre Kirliliği
  Çevre Yönetimi
  Coğrafya
  Dalyan
  Deneme
  Doğa
  Doğal Ürünler
  Eğitim
  Enerji
  Evren
  Evren
  Fuar
  Gezi
  Gıda
  Haber
  İklim Değişikliği
  İletişim
  Jeoloji
  Kalkınma
  Katı Atıklar
  Kent
  Kimyasal
  Kirlilik
  Kültür
  Mikrobiyoloji
  Müze
  Organik Tarım
  Peyzaj
  Psikoloji
  Radyoekoloji
  Röportaj
  Rüzgar enerjisi
  Sağlık
  Sanat
  siyah sancak hack team
  Spor
  Su
  Su Ürünleri
  Sulak Alan
  Tanıtım
  Tarih
  Tarım
  Teknoloji
  Temiz Enerji
  Toprak
  Turizm
  Yeşil İşler
  Zooloji



 



Başlık : Türkiye`de Organik Tarım Gelişiyor
Yazar : Ulaş Karakoç, Barış Gençer Baykan    
Sayı : 23. Sayı (Temmuz-Eylül 2009)
Konu : Organik Tarım


Türkiye`de, 1985 yılında 8 ürünle başlayan organik tarım, bügün 200`ün üzerinde ürünle, tarım arazilerinin yüzde 0,5`inde 165 bin hektarda 15 bin üretici tarafından yapılıyor. Organik üretici sayısı ve üretim yapılan alan  2004`den bu yana yüzde 25 artarken, üretim miktarında ise yüzde 50`ye yakın bir artış gözlemleniyor.  2004`te 49 ilde organik tarım yapılırken 2008 yılında bu sayı 65`e çıkmış. Organik tarım daha geniş bir coğrafyaya yayılıyor ve üretim doğu bölgelerine kayıyor. Ürün deseninin genişlemesi, pamuk ve tahıllardaki göreceli artış aynı zamanda iç pazarın genişlediğine işaret ediyor. Ortalama işletme başına düşen üretim alanı 16.6 hektardan 11 hektara düşmüş. Bu da göreceli olarak daha küçük üreticilerin sayısının artmasından kaynaklanıyor. 2008`de en çok üretilen ürünler şu şekilde sıralanıyor: Pamuk, buğday, elma, üzüm, mısır, domates, zeytin. 2004 yılında elma en çok üretilen ürünken, 2008`de ilk sırayı pamuk alıyor.

 

Organik tarım Türkiye`nin doğusuna yayılıyor

Üretici sayılarının dağılımının çok köklü olmasa da değiştiğini, Marmara, Akdeniz ve Karadeniz`in payının arttığını, Ege ve Iç Anadolu`nun azaldığını görüyoruz. Ancak Ege`deki üretici sayısı hala belirgin biçimde fazla. Üretim miktarında Ege, Güneydoğu ve Doğu Anadolu ön plandalar. Güneydoğu`nun, Karadeniz`in ve Iç Anadolu`nun payları artarken, Ege, Akdeniz ve Doğu Anadolu`nunki azalıyor. Akdeniz`de üretici sayısı artarken üretim payının azalması üretilen ürünlerin niteliği ile ilgili. Ürün deseni değişiyor ve farklı ölçeklerde üreticiler sektöre giriyor. 2004`te 49 ilde organik tarım yapılırken 2008 yılında bu sayı 65`e çıkmış. 2004 yılına kadar daha çok batı bölgelerinde, özellikle Ege`de, organik üretim yapılırken, 2004 sonrasında organik tarımın diğer bölgelere de yayıldığını görüyoruz. Marmara organik üretim açısından en sonda gelen bölge. Istanbul ve Kocaeli gibi sanayi bölgelerinin organik tarımda geri kalmaları normalken, çok geniş ölçekte tarımın yapıldığı Trakya`nın organik tarımda iddiasız olması çok ilginç görünüyor. Ayrıca yine Iç Anadolu`nun da üretimdeki payının bu bölgedeki yaygın tarım nedeniyle daha fazla olması beklenirdi. Üstelik üretici sayıları açısından payı da azalıyor.

Belirli illerin bölgelerin itici gücünü oluşturması, her ilimizde organik tarım potansiyelinin yeterli ölçüde değerlendirilemediğini, sistematik olmaktan ziyade tekil başarı örneklerinin yaşandığını gösteriyor. Bu bağlamda her ilin organik tarım potansiyelinin incelenmesi; verimlilik, pazara erişim, istihdam ve kırsal kalkınma boyutlarıyla değerlenderilmesi gerektiğini söyleyebiliriz.  Sözgelimi, Karadeniz`de Samsun (fındık ve yem bitkileri), Rize (çay), Kastamonu (elma) ve Ordu (fındık), Doğu Anadolu`da Erzurum (buğday, elma, yem bitkileri), Kars (tahıllar ve yem bitkileri), Malatya (buğday, kayısı, mercimek, nohut) ve Ağrı (buğday, ayçiçeği ve yem bitkileri), Muş`ta (buğday ve yem bitkileri), Güneydoğu`da ise Şanlıurfa (buğday ve pamuk), Iç Anadolu`da ise Çankırı`da (elma) organik üretimin farklı seviyelerde de olsa sıçrama yaptığını görüyoruz.

 

Elbette bu tür bir üretim deseninin oluşması toplam üretim içinde tahılların oranının artışını da beraberinde getiriyor. Ege ve Akdeniz`de yaş ve kuru meyve-sebze ağırlıklı üretim kompozisyonu artık değişiyor. Tahılların, yem bitkilerinin, çay ve fındık gibi geleneksel olarak yetiştirilen bölgesel ürünlerin sektöre girişi dikkat çekiyor. Yeni ürünlerden ziyade, o bölgeye özgü geleneksel ürünlerin (Karadeniz`de fındık, Doğu Anadolu`da tahıllar gibi) organik üretimine ağırlık verilmesi, muhtemelen yeni ürünlerin yetiştirilmesi için gereken maliyetlerin ve risklerin yüksekliğinden ve üreticilerin pazar garantisi ihtiyacından kaynaklanıyor.

 

Ürün deseni

Türkiye`de 1985 yılında ihracata yönelik 8 ürün ile başlayan organik tarımda, 2006 yılında 207 ürüne ulaşılmıştır. 2004 yılında en çok üretilen ürünlerden elma, pamuk, buğday, domates, üzüm, zeytin ve mısır, toplam üretimin yüzde 56`sını oluşturmuş. 2004`ten 2008`e buğday ve pamuğun artışında Güneydoğu`nun katkısının fazla olduğunu not etmek gerek. Bu yıllar arasında, elma üretiminin payı yarı yarıya azalırken en çok üretilen ürün sıralamasındaki birinciliği 2008`de pamuk alıyor. Pamuk üretimindeki bu artışın bir diğer nedeni de, özellikle tekstil sektöründe organik ürünlere artan talep olabilir. Ek olarak mısırın 2004`te yüzde 1,5 olan payının 2008`de yüzde 6,2`ye çıkmış olması oldukça dikkat çekici.

 

Organik tarım için özel politikalar gerekli

Organik tarımda ürün deseninin genişlemesi, tahıllardaki göreceli artış (buğday ve mısır) aynı zamanda iç pazarın genişlediğine işaret ediyor. Organik tarımda şu anki aşamanın ötesine geçilebilmesi, üretim potansiyelinin daha iyi değerlendirilebilmesine bağlıdır. Üreticiler organik tarıma adapte olabiliyorlar, ancak belirli bölgelerde ve illerde hala çok gerideyiz. Sonuçta, organik tarıma uygun alanların yerel katılımla belirlenmesi, bu bölgelerdeki çiftçilerin organik üretime geçişinin yine yerel örgütlenmelerle desteklenmesi, organik ürünlerin pazarlama olanaklarının ve organik pazarların geliştirilmesi gerekmektedir. Bahçeşehir Üniversitesi`nce düzenlenen ve organik tarım sektörünün tüm paydaşlarının buluştuğu Türkiye 1. Organik Tarım Kongresi`nde,  Türkiye`nin organik tarımdaki avantajları ve dezavantajları, sektörün karşılaştığı zorluklar ve Avrupa Birliği adaylık sürecinin sunduğu fırsatlar tartışılmıştı. Türkiye`de organik tarımın bugünkü durumunu, dünyadaki ve Avrupa Birliği`ndeki son veriler ile karşılaştırmak, mevcut üretim potansiyeli ve pazar gelişimi açısından henüz kat edilecek uzun bir yol olduğunu gözler önüne seriyor.

 

Dünyada organik tarım

 2007 yılı sonu itibariyle 141 ülkede 1,2 milyon üretici 32,2 milyon hektarda organik tarım yapıyor. Organik tarım alanlarının üçte biri Okyanusya`da yer alırken Avrupa yüzde 24 ile ikinci sırayı, Latin Amerika da yüzde 20 ile üçüncü sırayı alıyor. Ülkelere baktığımızda, Avustralya 12 milyon hektar ile başı çekerken onu 2,8 milyon hektar ile Arjantin ve 1,8 milyon hektar ile Brezilya izliyor.  Türkiye`de 165 bin hektarda organik tarım yapılıyor. 2007 yılında 80 ülkede organik tarım yapılan alanlar artış göstermiş. Üretici sayılarına baktığımızda ise az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde bir yoğunluk görüyoruz. Uganda 206 bin üretici ile başı çekerken Hindistan`da 195 bin, Etiyopya`da ise 165 bin üretici var. Dünya tarım arazisinin yüzde 0.65`ini kapsayan organik tarımın 2006 yılındaki pazar hacmi 40 milyar dolar olarak hesaplanıyor. Avrupa Birliği, dünya organik tarım ticaretinin yaklaşık yarısına (21 milyar $) sahip. AB`de pazar değeri açısından Almanya (7 milyar $), Ingiltere (3,3 milyar $) ve Fransa (1,1 milyar $) öne çıkıyor. 2008 yılında AB tarım arazilerinin yaklaşık yüzde 4`ünde 190 bin üretici organik tarım yapıyor. Ülke bazında Avusturya`nın tarım alanlarının yüzde 13`ünde organik tarım yapılırken, Letonya yüzde 9,7 ve Italya yüzde 9 ile bu ülkeyi izliyor. En fazla sayıda organik üretici Italya`da (45 bin) bulunurken Yunanistan`da 23 bin Avusturya`da da 19 bin üretici var. Türkiye`de ise 15 bin üretici bulunuyor. Akdeniz bölgesindeki 25 ülkenin tamamında 5 milyon hektar alanda 140 bin üretici organik tarım yapıyor.



  İlgili Resimler  

 





 
 
© Copyright 1991-2010 Ekoloji. Mürselpaşa Bulvarı 1265 Sokak No:10/10 Basmane-Konak-İZMİR/TÜRKİYE
Tel: 0 (232) 445 99 99 Fax: 0 (232) 445 31 31
E-posta: editor@ekolojimagazin.com
Forex Robotu | Expert Advisor Forex Search Engine